Zoals trouwens het hele digestief gebeuren in Italië veranderd is. Natafelen met een klein glaasje was tot voor kort eigenlijk vooral voorbehouden aan Vinsanto waarin amandelkoekjes gedoopt werden. Ik herinner me maaltijden waarbij we urenlang afwisselend de koekjes of de wijn moesten aanvullen totdat eindelijk beiden op het zelfde moment op zijn en de sessie kan worden opgeheven. De traditionele Vinsanto heeft plaats moeten inruimen voor talloze andere likeuren en grappa's waarvan de kwaliteit ook vele malen verbeterd is. Ook is er duidelijk sprake van een 'smaak van de maand' of tijdelijke mode zoals ik afgelopen maand merkte toen na elke maaltijd een fles gitzwarte Liquorice Liqueur op tafel gezet werd. Met keelpijn en opkomende griep onder de leden heb ik me dit dropwater goed laten smaken, met mijn plausibele excuus dat het louter als medicijn werd ingenomen.

Grappa heeft, net als Vinsanto, zijn geschiedenis niet mee. Beiden werden meestal thuis gemaakt onder primitieve omstandigheden verweg van de spiedende blik van de accijnzen inspecteur. Gezien het volume alcohol zal het niet veel gevaar voor de volksgezondheid hebben opgeleverd, behalve dan dat je er weer niet teveel van moet drinken. Maar erg verfijnd was de smaak meestal niet vandaar misschien de gewoonte om de drank in koffie of koekjes te verstoppen. Die tijden zijn gelukkig voorbij.

Grappa wordt gemaakt van de schillen en het zaad van druiven, een bijproduct van de wijnmakerij. De Grappa distillateur Nonnino begon in de 70er jaren met het produceren van een betere kwaliteit grappa door voor de ingrediënten, hoewel het nog steeds afval was, aan te kloppen bij de beste wijngaarden en de compost zo vers mogelijk te verwerken. Nonnino gebruikte hiervoor het afval van de Picolit variëteit, een druivensoort die normaal alleen voor dessert wijnen wordt gebruikt. Slimme marketing mensen verpakten de grappa in mooie handgeblazen flessen en plakten er prachtige labels op, gevolgd door een aanbod van nieuwe soorten als grappa's die op hout worden bewaard en daardoor amber gekleurd zijn, of op smaak worden gebracht met vanilla of karamel. Ook zijn er tegenwoordig grappa's met kruidenelixers of vruchtenextracten die het voortreffelijk doen als apero op ijs of met spuitwater.     

Het recept voor Vinsanto is al bekend sinds de 14de eeuw, het werd door de eeuwen grotendeels gemaakt door boerenarbeiders van de wijngaarden die de overgebleven druiven op hun zolders droogden. Ook hier was het eindproduct een nogal ruwsmakend drankje niet geschikt voor verfijnde proevers. Tegenwoordig wordt Vinsanto in respectabele wijngaarden gemaakt van speciaal daarvoor geteelde druiven en wordt het productieproces gecontroleerd. Alleen druiven die in kleine trossen groeien en een dikke schil hebben worden gebruikt. De vruchten worden in grote goed geventileerde ruimten gedroogd, hierbij is het noodzakelijk dat de schil niet rot maar onbeschadigd uitdroogt zodat het vocht verdampt en het suikergehalte toeneemt, een proces dat van 1 tot 3 maanden duurt. Na het persen van de druiven wordt de wijn voor minimaal 3 jaar opgeslagen in kleine kastanjehouten vaten, bekend als caratelli, die maar voor 80-85% worden gevuld om het natuurlijke oxidatieproces te helpen. Ook bij Vinsanto zijn tegenwoordig diverse soorten verkrijgbaar, maar de meest bekende variatie is toch wel de droge Vinsanto die een veel lage suikergehalte heeft dan de gewone Vinsanto.

Le Chiuse Grappa di Brunello Wit | Droog | Italië | Non vintage | Witte wijn Geconcentreerde en krachtige Grappa gemaakt van de Brunello druif.. € 39,00

Grappa - Amaro Nonino

Feed Claim Technorati: V2DNZBG39FK8