En al helemaal in Montespertoli. Een verzameling gehuchtjes met als middelpunt het gemeentje Montespertoli. Een dorp op de heuvels van Toscane, omringd door olijfbomen en wingerds. En vooral dat laatste interesseert mij. Want in Montespertoli ligt Poderi del Nonno Nanni! Het wijndomein is handen van de familie Mignolli en wordt heden ten dage geleid door de flamboyante Giacomo Benucci.
Op datzelfde domein is ook de Borgo Filicardo gevestigd. De vakantieverblijven worden hoofdzakelijk gebruikt als uitvalsbasis naar de 
kunst- en cultuur steden Firenze, Pisa, Sienna, Volterra, San Gimignano, … maar de liefhebber van wijn komt ook aan zijn trekken.
Sinds 8 september 1997 is er de DOCG Chianti Montespertoli, 75 tot 100% Sangiovese met een opbrengst van 56 hl/hectare. En Tenuta di Morzano, de merknaam van Nonno Nanni, biedt onder deze gecontroleerde en gegarandeerde streekbenaming verschillende wijnen aan, zoals de Chianti (zoals de naam al impliceert, de basiswijn), de Chianti Montespertoli (jong, veel kers en rood fruit), de Emilio Chianti Superiore (mijn favoriet, iets meer power en tanine, beetje tabak en leder die van de lager gelegen en dus nattere wijngaarden zou komen… je kan alles uitleggen natuurlijk), de Morzano (klassewijn, vraagt enkele jaren rust, de Merlot zorgt voor body edoch voor een fluwelen smaak) en het pronkstuk, hoewel not my cup of tea… de Piovano Arlotto oftewel de Vin Santo van Nonno Nanni, de zoete witte wijn die zowel gekoeld als op kamertemperatuur gesmaakt wordt door de liefhebbers.
So far, so good… Maar het zouden geen Italianen zijn moesten ze niet vroeg of laat averechts gaan doen en zich afwenden van de gangbare kwaliteitsnorm DOCG (eigenlijk meer een garantie van streek en samenstelling dan werkelijk kwaliteit) om ‘tafelwijn’ te maken die de DOCG ver oversteeg qua -jawel- kwaliteit, roem, prijs, … en die onder de term IGT (Indicazione Geografica Tipica, of in verstaanbaar Nederlands typisch streek product…) op de markt werd gebracht, denk maar aan Sassicaia of bepaalde Barolo (Baroli?). Voor deze wijnen zijn geen richtlijnen vast gelegd qua gebruik ‘vreemde’ druiven of procedé, met ronduit schitterende combinaties als resultaat 
Voor alle duidelijkheid: ik plaats de IGT van Nonno Nanni niet op de zelfde hoogte als voornoemde supertuscans, maar zij bieden de volgende IGT aan: de Morzano Bianco (wit, dus) van Sauvignon en ik hoor u al denken: ‘maar die hebben ze in Frankrijk ook, en wellicht zelfs beter’ maar als ik heb hem twee jaar op rij gedronken en een markante evolutie geproefd. Stel je voor: Nonno Nanni geeft zelf tomaat en abrikoos op als smaakreferentie, dus toch wel het proeven waard! Verder nog: Filicardo – I Due Soli, een Cabernet Sauvignon, de bordeaux-druif (enkele jaren laten liggen om de perzik tot zijn recht te laten komen!) en de Nicosole (Shiraz!!) voor de liefhebber van het moeilijker werk: rood fruit, peper, bieslook (!!!) en aubergine (!!!!). 
Laat er vooral geen twijfel over bestaan dat alle wijnen binnen hun prijsklasse bij de betere behoren. Maar ze worden pas echt benissimo als je op de Filicardo hebt gelogeerd, door de wijngaarden van Nonno Nanni hebt gelopen en ze met een woordje uitleg van Giacomo hebt gedegusteerd in de cantina of de bottega!
Meer info vindt je op
http://www.vinnovo.it
aankopen kan bij Il Sapore, importeur voor België en Nederland.
Cin cin.
Milo Beyls, wijn columnist van 'By the Grape'
Volgende keer gaan we wandelen in Montespertoli en genieten van de barbecue en het zwembad in de Filicardo.
Italie Toerisme 360°
